Stelvio in de mist

De eerste haarspeld lag er nog droog bij. Vijftien kilometer later was het zicht teruggebracht tot dertig meter en reed ik op gevoel: de lijn van de vangrail, het geluid van de motor tegen de rotswand, en verder niets.

Boven, bij de pas, brak de mist voor een paar minuten open. Genoeg om de laatste bocht op foto te zetten voor hij weer dichttrok.